Wat is dat eigenlijk, het vestigingsklimaat?

Vanavond heb ik in de Eertse Kamer mijn bijdrage in eerste termijn geleverd op het belastingplan 2012, waarin ik he kabinet onder meer kritisch bevraag op de veelvuldig gebruikte dooddoener 'het vestigingsklimaat'. Hieronder de tekst van het betreffende deel van mijn bijdrage. Morgen volgt het antwoord van de staatssecretaris en het vervolg van het debat.

Voordat ik op de afzonderlijke voorstellen van de regering inga wil ik eerst een wat breder thema behandelen, dat in het regeringsbeleid een leidende rol lijkt te spelen: het vestigingsklimaat.
In het antwoord op veel van onze vragen, maar ook op die van andere partijen, stelt de regering dat aanpassingen niet wenselijk zijn omdat dat slecht zou zijn voor 'het vestigingsklimaat'. De regering noemt dit onder andere als antwoord op de vraag wat de consequenties zijn van het hanteren van een maximum voor de 30% regeling, maar ook bij vragen over het beëindigen van belastingvoordelen voor fossiele energie en het grootverbruik van energie.
Het klinkt mooi, het vestigingsklimaat, maar wat bedoelt de regering er precies mee? Hoe is ons huidige vestigingsklimaat in vergelijking met andere Europese landen? Kan de regering daarover kwantitatieve gegevens, harde cijfers dus, verstrekken? Welke rol spelen belastingen en belastingvrijstellingen in 'het vestigingsklimaat'? Wat is precies het effect van de door de regering voorgestelde maatregelen op 'het vestigingsklimaat'? En kan de afwijzing van voorstellen die gedaan zijn met betrekking tot de maximering van de 30% regeling en de afschaffing van de vrijstellingen voor (grootverbruik van) fossiele energie ook kwantitatief onderbouwd worden: wat zijn nu precies de verwachte negatieve effecten voor ons vestigingsklimaat?
Wanneer de regering geen nadere, cijfermatige onderbouwing kan geven van 'het vestigingsklimaat' en de effecten daarop van de verschillende maatregelen, is het te pas en te onpas hanteren van dit begrip niet meer dan een inhoudsloos mantra, een dooddoener.
Dat geldt temeer nu het vestigingsklimaat in Nederland blijkens onderzoek van Deloitte, waarover vorige week werd gepubliceerd, buitengewoon gunstig is; de Pers spreekt zelfs van een belastingparadijs.
Daarbij doet zich dan de vraag voor wat de doelstellingen van de regering zijn met betrekking tot 'het vestigingsklimaat'? Hoe goed moet het zijn? Waar ligt de grens tussen het zijn van een belastingparadijs - hetgeen over het algemeen een negatieve connotatie heeft- en het hebben van een goed vestigingsklimaat voor buitenlandse ondernemingen? Kan de staatssecretaris ingaan op deze vraag, en de doelstellingen daarbij kwantificeren?
En voor welke ondernemingen willen we in Nederland precies een goed vestigingsklimaat hebben? Voor alle ondernemingen, inclusief de zware industrie, of toch met name voor de diensten- en -kennissector? Of willen juist een gunstig vestigingsklimaat scheppen voor ondernemingen die voorop lopen in duurzaamheid, en zich inzetten voor innovatie op dat terrein? En wat betekent een eventuele keuze voor bepaalde sectoren voor de maatregelen die wel of juist niet genomen moeten worden?
En, om nog maar een stap verder te gaan: hoe gewenst is het om het Nederlandse vestigingsklimaat voorop te stellen? Wat betekent dit voor de economische positie en ontwikkelingsmogelijkheden van minder rijke landen? En ligt het niet veel meer voor de hand om het over een Europees vestigingsklimaat te hebben, in plaats van over een Nederlands vestigingsklimaat? Is het niet zo dat het idee is dat de EU één markt is, waarin de concurrentiepositie van bedrijven niet wordt bevoordeeld door overheidsmaatregelen?
Voorzitter, zoals u ziet kan één term een hoop vragen oproepen, vooral als de term niet nader ingevuld wordt, en toch veelvuldig gebruikt wordt als dooddoener. Mijn fractie neemt in ieder geval geen genoegen met een simpele verwijzing naar 'het vestigingsklimaat' in antwoord op vragen. Wat ons betreft zal dat begrip steeds, en ook nu, nader ingevuld en onderbouwd moeten worden.
--

Het onderdeel van mijn bijdrage over de vergroening van de belastingen zal ik in een volgende blog opnemen (anders wordt het zo'n lap tekst)

Maidenspeech over de ID kaart

Gisteren mocht ik mij maidenspeech houden in de Eerste Kamer.
Hieronder de belangrijkste passages. De hele tekst vind je op de site van de GroenLinks Eerste Kamerfractie.

Mijnheer de voorzitter,

Ik ben niet arrogant, ik ben pedant. Een betweter. Zo omschreef de bekende culinair journalist Johannes van Dam zichzelf in een interview met het Parool van afgelopen weekend. Het onderscheid zat er wat hem betreft in dat je arrogant bent wanneer je je beter voelt dan een ander, terwijl je wanneer je het echt beter weet, en dat wilt laten zien, slechts pedant bent.
Zonder uitgebreid te willen ingaan op het verschil tussen betweterigheid en arrogantie, durf ik wel te stellen dat het kabinet zich met dit wetsvoorstel zowel betweterig als arrogant toont: het kabinet denkt het beter te weten én lijkt zich daarbij verheven te voelen boven zorgvuldigheidsnormen en gezaghebbende oordelen.
(..)
Dit wetsvoorstel is in een periode van drie weken langs de Raad van State en de beide kamers van de Staten Generaal gejast. Met stoom en kokend water. En waarom? Omdat de minister blijkbaar niet voorbereid was op de uitspraak van de Hoge Raad, terwijl deze gelijkluidend was aan de uitspraak van het Hof Den Bosch, nu een jaar geleden. En omdat de minister blijkbaar koste wat het kost de gevolgen van de uitspraak teniet wil doen, zo nodig zonder inhoudelijke discussie. Het gevolg is dat het debat vooral gaat over de formele juridische vraag of het wetsvoorstel juridisch in orde is; of op basis van een andere heffingsgrondslag wel leges kan worden geheven voor de ID-kaart.
(..)
Wat hierbij overigens opvalt is dat de gierende spoed die de regering aan de dag legt naar aanleiding van de Hoge Raad uitspraak alleen de financiële gevolgen van de uitspraak betreft. Want waarom, voorzitter, gaat de minister niet met dezelfde spoed te werk om een eind te maken aan de verplichte afname van vingerafdrukken ten behoeve van de identiteitskaart, nu deze kaart ingevolge de uitspraak van de Hoge Raad niet in de eerste plaats gezien mag worden als reisdocument? Is het niet zo dat daarmee de grondslag van het verplicht afnemen van vingerafdrukken ten behoeve van de ID-kaart is weggevallen?
(..)
De terugwerkende kracht die aan het wetsvoorstel wordt verbonden is wat de GroenLinks fractie betreft onbehoorlijk. Een betrouwbare overheid legt niet met terugwerkende kracht belastende maatregelen op aan burgers. In zeer uitzonderlijke gevallen kan een uitzondering gemaakt worden op dit uitgangspunt, maar dan moet daar een zeer goede reden voor zijn. In zijn antwoord aan deze kamer doet de minister het voorkomen alsof het onderhavige wetsvoorstel voldoet aan alle criteria waarop het gerechtvaardigd kán zijn terugwerkende kracht aan een belastingmaatregel toe te kennen. Er zou sprake zijn van een regeling die beoogt misbruik of oneigenlijk gebruik tegen te gaan; snel ingrijpen zou nodig zijn voor een rechtvaardige belastingheffing; er zou sprake zijn van een evidente omissie in een wet die leidt tot duidelijk onbedoelde gevolgen; terugwerkende kracht zou nodig zijn omdat burgers anders maatregelen treffen waardoor de regeling haar beoogde effect ontbeert, et cetera.
Alsof burgers die een gratis ID-kaart aanvragen halve criminelen zijn die de andere, brave burgers opzadelen met de enorme financiële gevolgen van hun oneigenlijk gebruik.
En het is nogal wat om de consequentie van het onverbindend verklaren van een wettelijke bepaling door de Hoge Raad te betitelen als een evidente omissie in de wetgeving.
Je zou het arrogant kunnen noemen.
(..)

Het kabinet denkt het beter te weten dan de Hoge Raad. Met een formele, technische reparatiewet wil het de gevolgen van de uitspraak van de Hoge Raad teniet doen. De inhoudelijke argumentatie van de Hoge Raad wordt daarbij genegeerd. (..) (de minister lijkt) een insteek te kiezen die diametraal tegenover het oordeel van de Hoge Raad staat. In zijn antwoorden aan deze kamer stelt de minister zonder meer dat de kaart wordt verstrekt ten behoeve van de aanvrager, terwijl de Hoge Raad nu juist had geoordeeld dat niet kan worden aangenomen dat de aanvraag van een ID-kaart naar zijn aard in overheersende mate verband houdt met een individualiseerbaar belang, nu deze hoofdzakelijk ten dienste staat aan de algemene draag- en toonplicht, en daarmee aan het algemeen belang. En waar de Hoge Raad tot de conclusie komt dat het verstrekken van een ID-kaart niet als een dienst kan worden beschouwd , spreekt de minister weliswaar niet van een dienst, maar wel van een product, waarmee wederom de suggestie wordt gewekt dat de kaart er ten dienste van de burgers is in plaats van ten dienste van het algemeen belang.

Voorzitter, ik kom bij de hamvraag. Is het gerechtvaardigd dat de overheid – en daarmee de belastingbetaler- de kosten van het verstrekken van de ID-kaart draagt? Laat ik vooropstellen dat het diametraal tegenover elkaar zetten van de aanvrager die profiteert van een gratis ID-kaart en de belastingbetaler die moet opdraaien van de kosten miskent dat we het hier grosso modo over een en dezelfde burger hebben.

Maar ook wanneer het niet om een en dezelfde burger gaat is er veel te zeggen voor het kosteloos verstrekken van de kaart. Want wie schiet er wat mee op dat bijvoorbeeld een dakloze- die op basis van zijn leefwijze meer dan gemiddeld gevraagd zal worden zich te legitimeren- keer op keer wordt beboet omdat hij geen geld heeft om een identiteitsbewijs aan te schaffen en zich dus niet kan legitimeren? Niet alleen zijn de kosten van de handhaving in dit soort gevallen vele malen hoger dan de kosten van het verstrekken van een gratis ID-kaart, ook worden mensen nodeloos gecriminaliseerd.

En ook de zogenaamde darkspot jongeren, die geen toegang hebben tot werk of inkomen omdat ze geen ID-kaart hebben, en geen ID kaart hebben omdat ze geen geld hebben, zouden erg geholpen zijn met een gratis ID-kaart.

Maar ook afgezien van het belang voor deze bijzondere kwetsbare groepen is het antwoord op de vraag of de belastingbetaler moet opdraaien voor de kosten van de ID-kaart een volmondig ja. Dat is namelijk wat we in dit land doen met kosten die ten behoeve van het algemeen belang gemaakt worden: die worden uit de algemene middelen betaald, en opgebracht door de belastingbetaler. (..) Als we dat niet willen is er een eenvoudige oplossing: het afschaffen van de algemene identificatieplicht. GroenLinks vindt u daarvoor aan uw zijde. Een ieder die de algemene identificatieplicht wil handhaven, zal daarvan echter de consequenties moeten aanvaarden, en de kosten ervan voor lief moeten nemen.

Mijnheer de voorzitter,

Net als Johannes van Dam vind ik mijzelf niet arrogant.
Maar op het gevaar af dat ik reeds naar aanleiding van mijn maidenspeech als pedant of betweterig wordt gezien, durf ik wel te stellen dat ik het in dit geval beter weet: dit is geen goed wetsvoorstel.

Helaas ging de SGP, die zich eerder op hetzelfde principiele standpunt leek te stellen als de rest van de oppositie, aan het einde van het debat akkoord met een toezegging van minister Donner dat de paspoortwet uiterlijk de eerste helft van 2012 bij de Tweede Kamer zal worden ingediend. In de paspoortwet moet de status van de ID-kaart definitief geregeld worden, en daarbij zal ook de discussie over de financiering weer aan de orde kunnen komen. Dat is ook het moment waarop de basis voor het afnemen van vingerafdrukken komt te vervallen, aldus de minister. Maar zoals ik in het debat al zei: als GroenLinks fractie denken wij dat de minsiter daar nu al stappen in kan zetten. Mogelijk komen we op dat punt binnenkort dan ook met schriftelijke vragen.

afsluiten en beginnen

Morgen zijn de verkiezingen voor de Eerste Kamer. Als alles goed gaat zal ik worden gekozen. Gezien de zetelverdeling moet GroenLinks die vijfde zetel - een restzetel - mijn zetel - vrij probleemloos binnen kunnen halen, en zou het dus niet zo spannend moeten zijn. Maar dat is het natuurlijk wel.
Je weet maar nooit, er kan altijd wat mis gaan.....
Met diezelfde slag om de arm heb ik afgelopen weken andere GroenLinks activiteiten afgebouwd. Het deelraadslidmaatschap in Amsterdam West, het voorzitterschap van de kandidatencommissie partijbestuur. Het is allemaal bijna afgesloten en overgedragen, maar wel met die mits dat de uitslag morgen conform verwachting is.
Rond half vijf morgenmiddag weten we het. Jullie misschien wel eerder dan ik, want ik zit op dat moment in een vergadering van de Raad van Toezicht van Triversum. Waar ik me ongetwijfeld niet zal kunnen bedwingen om af en toe SMS en Twitter te checken.
En dan gaat het hopelijk beginnen. Het nieuwe avontuur in de Eerste Kamer. Ik heb er veel zin in!

in afwachting van

De verkiezingen voor de Provinciale Staten zijn inmiddels ruim een week geleden, en alle hectiek eromheen begint wat te zakken. Dat het niet alleen om provinciale verkiezingen ging, maar ook om die voor de Eerste Kamer gold voor mij wel heel in het bijzonder: als nummer 5 op de Eerste Kamer lijst had (en heb) ik verreweg de spannendste plek. Bij de uitslagenavond in Den Haag werd er flink met me meegeleefd. Gelukkig zag het er daar eigenlijk steeds goed uit: GroenLinks leek stabiel op 5 zetels in de Eerste Kamer uit te komen. Zo stabiel dat ik ook als toekomstig Eerste Kamerlid op het podium mocht komen. Vlak voordat we weer vertrokken naar Amsterdam sloeg de stemming echter plotseling om: vier zetels. De terugweg vond derhalve in een wat terneergeslagen stemming plaats; hoewel ik al wel iets had van 'we zien het wel'. Toen ik ging slapen was het nog steeds vier zetels; toen ik de volgende ochtend wakker werd waren het er weer vijf. Wel de laatste restzetel, wat het met al het gespeculeer over strategische stemmen en bijzondere allianties naar mijn idee toch nog onzeker maakte, hoewel de verschillende berichten en analyses nooit expliciet vermeldden dat een en ander ten koste zou gaan van een GroenLinks zetel.
Optimistisch als ik ben ben ik er toch maar steeds van uit gegaan dat het goed zou komen. De fractie in Amsterdam-West getrakteerd op taart, dat soort werk. Maar eigenlijk heb ik er pas sinds dinsdag echt vertrouwen in: met een extra Statenzetel in Gelderland hebben we niet meer de laatste restzetel maar de derde, en volgens wat rekenaars waar ik wel vertrouwen in heb kan er niets misgaan wanneer alle GroenLinks Statenleden netjes op GroenLinks stemmen. Nu is dat vorige keer fout gegaan, waarmee de kans dat dat nu weer gebeurt aanzienlijk minder is geworden (een gewaarschuwd mens en zo).
Ik heb er nu dus alle vertrouwen in dat ik echt Eerste Kamerlid ga worden in juni.
En met dit vertrouwen kwam ook de rust om weer echt tijd te steken in andere dingen dan de campagne en de verkiezingen: werk, raad, gezin.
En het afkicken van wel zeer overmatig getwitter en geblog in mijn en de campagne.
Zekerheid is er natuurlijk nog niet.
Ik blijf in afwachting van de definitieve uitslag.

Oproep aan feministisch Nederland

Beste feministen,
Ik roep jullie op om bij de provinciale Statenverkiezingen van 2 maart op GroenLinks te stemmen, voor een stevig feministisch geluid in de Eerste Kamer.
Ik sta op plaats 5 van de kandidatenlijst van GroenLinks voor de Senaat. In de huidige peilingen is dat jammer genoeg geen zekere plek. Alle extra steun is daarom welkom. Natuurlijk voor een Groen en Links geluid in de provincies, maar in mijn geval vooral ook om in de Eerste Kamer aandacht te vragen voor emancipatie en diversiteit. Ik beloof jullie dat ik mij daar met hart en ziel voor in zal zetten. Voor economische zelfstandigheid en ontplooiingskansen voor alle vrouwen. Voor een betere verdeling van arbeid en zorg. Voor een blijvende aanpak van alle vormen van gender-gerelateerd geweld. Ik zal aandacht vragen voor de effecten van wetsvoorstellen voor verschillende groepen vrouwen, waar nodig door middel van een Emancipatie-effectrapportage. Ik zal bij het beoordelen van wetgeving het VN-Vrouwenverdrag en andere mensenrechtenverdragen betrekken.
Ik denk dat ik in de Eerste Kamer een duidelijk feministisch geluid kan laten klinken.
Ik hoop dat jullie mij willen helpen om dat te doen.
Door woensdag op GroenLinks te stemmen, al is het maar voor deze ene keer.
En door dit bericht, of een link er naartoe, door te sturen aan al je feministische vrienden en vriendinnen.

Op campagne in het noorden

Gisteren mocht ik - als kandidaat voor de Eerste Kamer- mee op campagne in het noorden. Met Wiebe van der Ploeg, lijsttrekker van GroenLinks in Groningen, en Gabrielle van Dinteren, lijsttrekker in Drenthe. En met de Tweede Kamerleden Jolande Sap en Ineke van Gent.
Irona Groeneveld, lijsttrekker in Frieslân schoof gedurende het programma ook nog even aan; door een blessure kon ze er jammer genoeg niet de hele dag bij zijn.

Onze campagnetour begon met een lunch in Bunne met GroenLinks wethouders uit de regio Groningen en Drenthe. Hier werd stilgestaan bij de succesvolle regionale samenwerking die hier plaatsvindt tussen provincies en gemeenten, waarbij door het maken van onderlinge afspraken over o.a. woningbouw, mobiliteit, natuur/landschap en economie veel wordt bereikt. Waarbij de zorg werd uitgesproken dat bezuinigingen vanuit de Rijksoverheid, onder andere met betrekking tot de Ecologische Hoofdstructuur, kunnen gaan zorgen voor het moeten uitstellen of afblazen van plannen. Enkele wethouders spraken ook hun zorg uit over de gevolgen van de bezuinigingen op het sociaal-economisch terrein, zoals de WSW. De regio kent relatief veel mensen die zijn aangewezen op sociale vangnet-voorzieningen, en de klappen zullen hier dus extra hard aankomen, zowel bij de inwoners als bij de gemeenten (die immers wel, maar dan zonder extra geld, verantwoordelijk zijn voor bijstand, zorg en welzijn).


De volgende stop was Roderwolde, waar we werden onthaald op een presentatie over de Onlanden. Dit natuurgebied heeft niet alleen een prachtige Toonderiaanse naam, er vindt ook een herinrichting plaats waarbij in heel korte tijd (5 jaar tussen plannen maken en realisatie) is gezorgd voor het versterken van de Ecologische Hoofdstructuur, een beter waterbeheer (waaronder waterberging), en verbeteren van de landbouwstructuur. Jolande Sap mocht het boek 'Publieke Geheim, het succes van de EHS' in ontvangst nemen van Marjolijn Tijdens van de natuur en Milieu Federatie Groningen.

En door ging het, nu naar Boerakker, waar de bevolking protesteert tegen de mogelijke CO2-opslag onder hun voeten. Waar het in Barendrecht werd afgeblazen vanwege het gebrek aan draagvlak onder de bevolking, lijkt men te denken dat deze opslqag, waarvan de risico's volstrekt onduidelijk zijn, wel bij de bevolking van Noord Nederland in de schoenen (of liever gezegd eronder) geschoven kan worden. Terechte protesten dus. Nog afgezien dat CO2-opslag niet het werkelijke probleem - CO2-uitstoot door het verbranden van fossiele brandstoffen - aanpakt, moet je er niet mee experimenteren onder de voeten van mensen. Als er al tijdelijke opslag moet komen, dan onder zee. En: stoppen met het bouwen van die kolencentrales in de Eemshaven; maak er in ieder geval gascentrales van.

De laatste stop van de tour was Leek, waar GroenLinks al jarenlang protesteert tegen plannen voor grootschalige woningbouw en een rondweg op een plek waar nu een prachtig kleinschalig houtwalle-landschap ligt. Jolande mocht de plannen door het toilet spoelen, en Ineke protesteerde enthousiast mee.


's Avonds was de campagnestart van de provincie Groningen, met korte toespraakjes van mijzelf, Jolande en Wiebe, met de film 'we feed the world', en met tijd voor gesprekjes. En dan is het erg leuk om een aantal GroenLinkse Groningers die ik vanuit het landelijk ken te spreken, maar ook een aantal jeugdbonders die ik van vroeger ken, en mensen die me aanspreken omdat ze ook oorspronkelijk uit Sneek komen en dan ook nog op dezelfde school blijken te hebben gezeten als ik. Ik voel me nog steeds erg thuis in het noorden, en kom graag terug. In de campagne, of daarna, als Eerste Kamerlid (want die vijf zetels in de Senaat gaan we halen hebben we gisteren afgesproken, en om dat te bereiken minstens vier in Groningen)

5 en campagne

Het GroenLinks congres heeft mij zaterdag jl. op plaats 5 van de kandidatenlijst van de Eerste Kamer gezet. Ik ben daar blij mee. Natuurlijk, een plaatsje hoger zou gezien het huidige zetelaantal van GroenLinks in de Senaat comfortabeler zijn geweest, maar ook gezien het profiel van mijn medekandidaten ben ik zeer tevreden met deze plek.
En die vijf zetels gaan we natuurlijk gewoon halen. Wat zeg ik, we gaan voor minimaal zes!
Het persoonlijk campagne voeren zit er gelukkig ook weer op. Ik wil iedereen die daaraan heeft meegeholpen door het schrijven van een mooie aanbeveling, het (re)tweeten van berichtjes, het meedenken over en uitdelen van flyers heel hartelijk bedanken. Maar zoals gezegd: blij dat het weer over is. In de komende tijd dus veel minder blogjes en tweets over mijzelf, en wat meer over de inhoudelijke onderwerpen waar ik mee bezig ben in mijn werk en in de lokale politiek.
En de campagne? Die gaat nog wel even door. Nu niet voor mezelf, maar voor een sociaal, vrijzinnig en duurzaam Nederland met een goede vertegenwoordiging van GroenLinks in de Provinciale Staten en in de Eerste Kamer. En natuurlijk heb ik daar dan nog steeds zelf belang bij (het politieke is persoonlijk); de campagne voeren we nu voor heel GroenLinks. En in die campagne stort ik me graag. Om te beginnen met de opening van de provinciale campagne in Groningen, donderdag a.s.

Margreet naar de Eerste Kamer; de aanbevelingen op een rij

Morgen stemt het GroenLinks congres onder meer over de kandidatenlijst voor de Eerste Kamer. Ik ben voorgedragen voor een hoge plek op de lijst, en ga voor een plaats bij de top 4.

In de afgelopen maand heb ik het nodige geblogd rond mijn kandidatuur. Voor wie het allemaal op de avond voor het congres nog eens door wil nemen, alles nog eens op een rij.

Om te beginnen het advies van de kandidatencommissie en mijn eigen presentatie in de congreskrant.

Heel veel mensen van binnen en buiten GroenLinks hebben mijn kandidatuur ondersteund door middel van een aanbeveling. Een overzicht:
* Mathieu Heemelaar
* Paul van der Linden
* Jale Simsek
* Saranna Maureau
* Martha Meijer
* Thirza Bronner
* Marieke van den Berg
* Emel Can
* Marieke Ruinaard
* Marjan Wijers
* Melita Mertens
* Lisette van Gurp
* Hilde Bakker
* Leen van den Berg
* Trijntje Kootstra
* Richard Korver
* Marjolein van den Brink
* Margien Bouma
* Marion Vijghen
* Jeroen de Wildt
* Therese Evers
* Christine Clement
* Hetty Welschen
* Zairah Khan
* Hilda Passchier
* Miriam Volp
* Aleid van den Brink
* Linda Mans
* Cees Flinterman
* Peter van der Linden
* Else de Wit
* Nils Lamme
* Annette Schaut
* Rutger Groot Wassink
* Sven Meeder
* Leontine Bijleveld

En last but not least voert het FemNet campagne voor mij.

Ik ben overweldigd door al deze steun.
Ik hoop morgen op nog veel meer steun, zodat ik daadwerkelijk voor GroenLinks de Eerste Kamer in kan.

De aanbeveling van de dag: FemNet

"Zij was jarenlang voorzitter van FemNet en een van de GroenLinksers die FemNet weer definitief op de kaart zette binnen GroenLinks: Margreet de Boer. FemNet is verheugd over haar kandidaatstelling voor de Eerste Kamer.

Margreet de Boer is juriste en criminoloog en heeft een eigen bureau: PoWR, Projects on Women’s Rights. “Margreet is een bekende en erkende expert op het gebied van mensenrechten, en in het bijzonder op het gebied van vrouwenrechten en de rechten van minderheden. Zo’n expert kan de Eerste Kamer in deze tijden zeer goed gebruiken”, aldus de huidige voorzitter van FemNet, Hanneke Felten. FemNet is de afkorting voor het Feministisch netwerk van GroenLinks. In dit netwerk staat Margreet de Boer niet alleen bekend als een zeer gedegen juriste met een grote hoeveelheid kennis maar ook als een persoon met wie het zeer prettig samenwerken is. Secretaris van FemNet Greetje Bijl: “Met haar scherpe analyses en goed doordachte vragen kan zij een discussie op een prettige manier gericht naar de kern leiden".

Naast dat Margreet de Boer jarenlang al actief is binnen FemNet, en daarin een van de drijvende krachten is, is zij ook deelraadslid voor GroenLinks in Amsterdam West. FemNet hoopt dan ook van harte dat Margreet de Boer op het GroenLinks congres van 5 februari gekozen wordt op een verkiesbare plek voor de Eerste Kamer. “Ze is een doorgewinterde GroenLinkser”, aldus Felten".

Dit bericht verscheen onlangs op de site van FemNet.
Ik ben erg blij met de steun van FemNet voor mijn kandidatuur.

Morgen, 5 februari stelt het GroenLinks congres de kandidatenlijst voor de Eerste Kamer vast. Ik ben voorgedragen voor een verkiesbare plek op deze lijst. De kandidatencommissie schreef een mooi advies over mij (gedegen jurist met gezag en een prettige persoonlijkheid). Ook anderen zien mij graag in de Eerste Kamer.
In de afgelopen maand verscheen er dagelijks (of vaker) een aanbeveling op mijn blog. Dit is de laatste. Later vandaag volgt nog een overzicht van alle aanbevelingen.
En dan is het zover: morgen is de dag van de waarheid.
Ik hoop op veel steun.

Kandidaat voor de Eerste Kamer

Zelf wist ik het al een paar weken, maar vandaag mag het ook naar buiten: Ik word voorgedragen voor een verkiesbare plaats op de GroenLinks kandidatenlijst voor de Eerste Kamer.

De kandidatencommissie zegt over mij:

Gedegen jurist met gezag en prettige persoonlijkheid
Margreet is een slimme juriste met een uitstekende dossierkennis. Met haar gedegen wijze van analyseren en overtuigende presentatie is Margreet waardevol voor de Eerste Kamerfractie. Margreet is een generalistische jurist met een ruime en ook breed inhoudelijke ervaring, en tegelijkertijd beschikt zij over specialistische kennis op het gebied van Justitie en Emancipatie. Binnen GroenLinks heeft Margreet op verschillende niveaus bestuursfuncties vervuld. Als raadslid in het stadsdeel Amsterdam Westerpark/West heeft zij een groot gezag door haar constante kwaliteit en inhoudelijk sterke inbreng. Margreet wordt gedreven door de wil bij te dragen aan een rechtvaardiger wereld. Zij wil haar analytische vaardigheden voor GroenLinks inzetten om binnen en buiten de Eerste Kamer de theorie van wetgeving en beleid met de praktijk van de maatschappelijke werkelijkheid te verbinden. Wij dragen Margreet de Boer graag voor voor blok 2 en vinden haar een aanwinst voor de fractie.

Zie hier het volledige advies van de commissie.

Ik ben erg blij met dit advies, en heb enorm veel zin om daadwerkelijk in de Eerste Kamer aan de slag te gaan. Daarvoor is het nog wel nodig dat het GroenLinks congres van 5 februari me ook daadwerkelijk op een verkiesbare plek zet, en dat GroenLinks bij de verkiezingen voor de provinciale staten voldoende stemmen krijgt.

Voor de congreskrant schreef ik het volgende over mezelf:

Dit ben ik:
Jurist, criminoloog, partner, moeder, gezelschapmens. Ruim 10 jaar gewerkt als sociaal advocaat. Daarna onderzoeker, beleidsanalist en directeur bij het Clara Wichmann Instituut. Nu mijn eigen bureau: Projects on Women's Rights.
Binnen GroenLinks ben ik onder meer actief als raadslid in Amsterdam-West en in het FemNet.
Daarom wil ik in de Eerste Kamer
Graag wil ik actief bijdragen aan een rechtvaardiger maatschappij. Een samenleving die niet gebouwd is op angst en wantrouwen, maar waarin solidariteit weer belangrijk is. Ik wil sterk positie kiezen voor een wereld waar iedereen het leven kan leiden dat hij of zij wil. Daarom zijn emancipatie en diversiteit kernwaarden in mijn handelen.
Wat ik kan en wat ik wil:
Bij het beoordelen van wetgeving houdt de Eerste Kamer houdt zich niet alleen bezig met de vraag: willen we dit? Maar ook met de vragen: mag het, kan het en werkt het?
Deze politieke én juridische vragen kan ik goed met elkaar verbinden. Ik heb ruime ervaring met het beoordelen van effecten van wetgeving en met het toetsen van wetgeving aan onder meer internationale verdragen. Mijn inzet is dat GroenLinks zich in de Eerste Kamer profileert als de partij die consequent aandacht vraagt voor de naleving van internationale (mensenrechten) verdragen, met grote aandacht voor emancipatie, diversiteit en zelfbeschikking en voor de effecten op natuur en milieu.
Als lid van de Eerste Kamer wil ik midden in partij en samenleving staan. En dus vooral buiten het Binnenhof op zoek gaan naar expertise bij deskundigen, werkgroepen en de lokale werkelijkheid.

Zoals gezegd: er moet nog wel wat gebeuren voor ik in de Eerste Kamer zit. Om te beginnen op het GroenLinks congres. Vandaar dat ik alle GroenLinks leden oproep om zich voor 4 januari a.s. aan te melden voor het congres (alleen dan heb je stemrecht), en mij op het congres op een mooie plek op de lijst te kiezen. Aanmelden kan via de volgende link: http://congres.groenlinks.nl/aanmelden