Evenwichtige uitspraak Hof Den Haag over ouderlijk gezag

In de afgelopen jaren is van verschillende kanten kritiek geuit op de Nederlandse familie-rechtsraak, inhoudende dat familierechters in hun uitspraken onvoldoende rekening houden met huiselijk geweld. Zie onder meer de website van Stichting Zijweg. Begin 2008 organiseerde ik samen met het Verweij Jonker Instituut een expertmeeting over dit onderwerp. Op deze expertmeeting werd geconstateerd dat familierechters vrijwel nooit eenhoofdig ouderlijk gezag toewijzen, ook niet in die gevallen waarin (bijvoorbeeld op grond van huiselijk geweld) omgang wordt ontzegd. In de conclusies van de expertmeeting werd daarover gezegd dat er minder rigide uitgegaan zou moeten worden van gezamenlijk gezag, en dat als er gronden zijn om omgang te ontzeggen, het uitgangspunt omgedraaid zou moeten worden: in plaats van 'gezamenlijk gezag, tenzij' zou het dan moeten worden: 'eenhoofdig gezag, tenzij'.
Inmiddels is er een uitspraak van het Hof in Den Haag, waarin in een zaak waarin huiselijk geweld speelde eenhoofdig gezag is toegekend. Hierbij is getoetst aan de criteria van de nieuwe wet bevordering voortgezet ouderschap.
Een citaat uit deze uitspraak:

Gezamenlijk gezag vereist dat de vader en de moeder in staat zijn tot een behoorlijke gezamenlijke gezagsuitoefening en dat zij beslissingen van enig belang over de minderjarigen in gezamenlijk overleg kunnen nemen, althans dat zij tenminste in staat zijn vooraf afspraken te maken over situaties die zich rond de minderjarigen kunnen voordoen, zodanig dat de minderjarigen niet klem of verloren raken tussen hen. Het hof stelt voorop dat het voor de minderjarigen van bijzonder belang is om in een veilige en evenwichtige leefomgeving op te groeien.

en dan:

Uit de stukken en het verhandelde ter zitting is het hof voldoende gebleken dat de verhouding tussen de vader en de moeder als gevolg van traumatische ervaringen in de voormalige gezinssituatie ernstig is beschadigd. De moeder heeft de vicieuze cirkel van huiselijk geweld op eigen kracht doorbroken door met de minderjarigen bij de vader weg te gaan. Inmiddels zijn de moeder en de minderjarigen, in verband met de angst die hen nog steeds beheerst, woonachtig op een voor de vader onbekend adres. Van communicatie tussen de vader en de moeder is op dit moment dan ook geen sprake. Naar het oordeel van het hof kan, gezien dit turbulente verleden, ook niet van de moeder gevergd worden dat zij binnen afzienbare tijd met de vader in overleg treedt, te minder nu het hof ter zitting is gebleken dat de vader voortdurend een eigen rol opeist en zich onvoldoende bewust is van de gevolgen van zijn opstelling en zijn handelen voor de moeder en de minderjarigen.
Gelet op het voorgaande is het hof van oordeel dat de communicatieproblemen tussen de vader en de moeder van dien aard zijn dat er bij gezamenlijk gezag een onaanvaardbaar risico bestaat dat de stabiliteit waarin de moeder en de minderjarigen nu leven wordt verstoord en dat de minderjarigen klem of verloren raken tussen de vader en de moeder. Het hof zal het verzoek van vader tot instandhouding van het gezamenlijk gezag dan ook afwijzen.

Wat mij betreft een mooie, evenwichtige uitspraak, waarbij het belang van het kind echt centraal staat.

hogere straffen bij mannelijke slachtoffers?

Veel opmerkelijke, blogwaardige berichten vandaag. Na de actiegroep Eerlijk plassen en de vrouwen in de SGP, viel mijn oog op een berichtje van de NOS: Tien jaar cel voor misbruik jongens:

Een 81-jarige man uit Leeuwarden is veroordeeld tot tien jaar cel voor het misbruiken en verkrachten van vier jongens. Tussen 2004 en 2008 lokte hij de kinderen met snoep en geld naar zijn flat in de Friese hoofdstad. De straf is twee keer zo hoog als de officier van justitie had geëist, omdat de man al eerder is veroordeeld voor misbruik van kinderen in Amsterdam en in het Friese dorp Bakhuizen. De rechtbank legde de man geen tbs op, omdat dwangbehandeling in een kliniek zinloos wordt geacht. Een lange celstraf is volgens de rechtbank beter, omdat de man een gevaar voor de samenleving is.

Tien jaar is lang, en tien jaar is erg lang voor een 81-jarige.
Ik ken de zaak verder niet, en heb ook geen studie gemaakt van de strafmaat in misbruikzaken in de afgelopen jaren, maar mijn inschatting is dat het hier om een heel hoge straf gaat.
Jaren geleden schreef ik voor het tijdschrift Nemesis al eens een noot bij een uitspraak waarin een man die in zijn jeugd seksueel misbruikt was een hele hoge schadevergoeding kreeg. Veel hoger dan wat (vrouwelijke) slachtoffers tot dan toe gekregen hadden. Ik opperde toen dat dit best eens te maken kon hebben met het man zijn. Met een (wellicht onbewuste) beoordeling door (mannelijke?) rechters dat het voor mannen veel traumatischer en erger is om te worden misbruikt dan voor vrouwen (cynisch zou je kunnen zeggen; voor vrouwen is het 'gewoner').
Aan dat stukje moest ik terugdenken toen ik dit bericht over deze hoge straf las.
Ik hoop van harte dat mijn gedachtengang iedere grond mist, en dat seksueel misbruik van vrouwen en meisjes door onze rechterlijke macht als net zo ernstig wordt beoordeeld als wanneer jongens of mannen het slachtoffer zijn.