mini symposium Eigen Kracht in West

Ben je belangrijk geworden als er ter ere van je afscheid een symposium wordt georganiseerd (ook al is het een mini-symposium)? Bij die vraag sta ik maar niet al te lang stil. Eervol vind ik het in ieder geval wel.
Ter gelegenheid van mijn vertrek uit de Amsterdamse (deelraads)politiek organiseert mijn GroenLinks afdeling op 6 juli a.s. een mini symposium over Eigen Kracht in de buurt. Met buurtbewoners die vertellen over de manier waarop zij hun eigen kracht en die van mede buurtbewoners inzetten. Als vrijwilliger bij Blue (bespreekbaar maken huiselijk geweld), binnen een gehandicapten-adviesraad en in een clientenraad van een GGZ-instelling. Dick Jansen, voormalig wethouder welzijn in Westerpark, zal deze gasten interviewen, en met hen en de aanwezigen op zoek gaan naar manieren waarop het stadsdeel kan bijdragen aan het vinden en gebruiken van de eigen kracht van bewoners en hun netwerken.
Het zal degenen die mij kennen niet verbazen dat ik een belangrijke stem heb gehad in de keuze van het thema. Ik reken op een bijeenkomst die niet alleen voor degenen die op lokaal niveau actief zijn interessant is, maar die mij ook weer zal inspireren voor mijn werk in de Eerste Kamer. Want ook bij landelijke politiek en wetgeving moet wat mij betreft centraal staan hoe we de eigen kracht van mensen en hun netwerken kunnen aanspreken, en kunnen vergroten.
Meer informatie over het symposium vind je hier

Eigen Kracht

Begin dit jaar ben ik opgeleid tot Eigen Kracht Coördinator, en nu ben ik aan de slag met mijn eerste conferentie.
Ik vind het een heel mooi principe: geloven in de eigen kracht van mensen om samen met hun netwerk een plan te maken en uit te voeren om hun eigen situatie te verbeteren. Hulpverleners zijn hierin vooral verstrekkers van informatie, en aanbieders van bepaalde diensten. De regie ligt bij de aanvrager en 'de familie' (het netwerk van de aanvrager, inclusief vrienden, kennissen).
Als coördinator is je taak om de vraag helder te krijgen: waar gaan we een plan voor maken?, om te inventariseren welke informatie van hulpverleners of instanties er nodig is, en om er voor te zorgen dat er zoveel mogelijk mensen aanwezig zijn bij de uiteindelijke conferentie, waar het netwerk een plan gaat maken.
Het is dus uitdrukkelijk niet de bedoeling dat je als coördinator zelf een plan gaat maken, oplossingen gaat verzinnen of hulp gaat verlenen. En dat is nog best lastig, vooral het niet aandragen van mogelijke oplossingen kost mij moeite.
Vanochtend had ik het intakegesprek voor mijn eerste conferentie.
Ik ga hier niet in op wat er precies aan de hand is, maar kan wel zeggen dat huisvesting een belangrijke rol speelt, en dat de hulpverlening er in de afgelopen maanden niet in is geslaagd om hierin iets voor elkaar te krijgen. Ik ben erg benieuwd of het met de inzet van het netwerk wel gaat lukken, maar heb er alle vertrouwen in dat er met eigen kracht veel bereikt kan worden.
Ik ga er mee aan de slag!